Neden hayatımızdan çıkıp gidenleri sessizce izlemek zorunda kalıyoruz? Çok mu yeteneksiziz yoksa ;onları engellemeye ya da yeteri kadar değersiz mi buluyoruz karşımızdakileri?
Ne zaman durduracağız içimizdeki bu boşvermişliği,umursamazlığı? Hayatımıza sebepsizce girenler neden hep birşeyler alıp götürmek zorundalar? İşte bu soruların cevabını bir türlü bulabilmiş değilim;kimse de bulamayacak sanırım .İçimizde kopan fırtınaları kim durduracak?Çıkan yangınları kim söndürecek? Nasıl düze çıkacağız bu isteksizlikle? Hayatı oluruna bıraksak raydan çıkıyor;birşeyleri planla yürütsen hep bir hata ve yine aynı hikaye aynı masal karşımızda .... Bu yorucu ya da kimilerine göre monoton hayatımıza bir dur demenin vakti gelmedi mi sizce de? Hepimiz kendi adımıza bir iyilik yapalım ve hayatımızda bize zarar verecek huzursuz eden her ne varsa hepsini tek tek temizleyelim. Kış temizliğine gidelim içimizde. Bakın nasıl da rahat bir nefes almış olacağız. Bırakalım her güne yeni bir sorun sıkıştırmayı, yarına hangi kötü haberle uyanacağımızı silelim aklımızdan. Bugün içinde bulunduğumuz şartlarla daha kötü durumda olanları kıyaslayalım mesela ; ve şükürlerimizi sunalım bir bir mevlaya işte huzur kapıları açılmaya hazır bize ...
Neden duruyoruz peki şu kısa zamanımızı birşeylere üzülerek geçirmek yerine sevdanın ,sevilmenin ,aşkın, ailemizle olmanın tadını çıkarmaya başlasak ne kaybederiz ki?
Hayatta önce kendimizi sevip sonra bu duyguyu başkalarına yaşatarak yeniden tutunalım. Hayata yarınların bugünlerden hep daha iyi olacağına inanarak o zaman herşey daha da farklı olmaya hazırdır. Eminim sizce de öyle değil mi ne dersiniz ?
Yeniden görüşünceye dek Allahaısmarladık!!!